Maak een afspraak

22 augustus 2019

My Road to 75 part 5

Ik en mijn grote mond

Mijn vorige blog sloot ik af dat het lichamelijk nog erg goed ging. Nooit hardop zeggen natuurlijk… Zaterdag voor een lange duurloop op pad met mijn broer Rik. Vanuit het werk lekker het bos in en via De Uitkijk en de kuil  naar de paarse heide was de bedoeling. Maar in Hellendoorn, ja echt waar je leest het echt goed, raakten we de weg al kwijt. Overtuigd dat het bordje de schaapskooi ons richting de schaapskooi bij Nijverdal zou sturen, al kletsend doorgelopen. Toen we op een gegeven moment het bordje Hoge Hexel gemeente Wierden tegen kwamen, werd het voorgevoel van Rik toch wel bevestigd.  Ah, zei ik nog, hier hebben ze ook een schaapskooi… Voordeel van een lange duurloop is dat je nog tijd genoeg hebt om de weg terug te vinden. Beiden een horloge met full maps navigatie, maar te eigenwijs ( sorry mannen-eigen…) om deze ook te gebruiken, kwamen we plotseling vlakbij de winkel weer op bekend terrein. Nog maar een lusje dan 😉 Rik nog herstellende van een blessure vond het wel mooi voor vandaag dus even zijn spullen pakken en dan kon ik nog  een uurtje door. Op het moment dat ik iets weg wil gooien schiet het me  onder in de rug. Ik voelde al een paar dagen wat spanning, restant van de krachttraining. Niks aan de hand, lekker los lopen en door, althans dat was de bedoeling. De duurloop maar direct beëindigt en even een momentje rust inbouwen. De volgende ochtend nog even zo’n 15 km los gelopen, opnieuw met Rik. Aan het begin voelde het zeker niet prettig maar na een tijdje kwam het wel los gelukkig! Maandag was weer de eerste bokstraining, nog even getwijfeld of dit wel verstandig was maar even een ander belasting werkt vaak wel goed bij mij. Ook dit ging al weer een stuk makkelijker!  Dinsdag toch nog wel erg stijf, dus geen training voor een keer. Woensdag nog even los laten kraken door collega Nienke.Woensdag nog maar eens 90 minuten lekker ontspannen gelopen, de rug houdt het goed! Vrijdag een afspraak ingepland bij onze Kathy, ik zie er nu al tegen op maar ik weet dat zij de rug net het laatste zetje tot herstel kan geven!

Donkere dagen

Bah bah bah, Als ik ergens niet naar uitkijk is het wel hardlopen in het donker! Helaas is het zo dat het alweer vroeger donker wordt. Normaal vind ik het heerlijk om voor het werk al mijn trainingen te doen, maar kleine Sofia is tegenwoordig ’s ochtends heerlijk vrolijk wakker. Dus dan maar training als ze in bed ligt. Het reflecterend hesje kan weer uit de kast. Bah bah bah

Back on track

Yes het mag weer!

Na de laatste controle eindelijk groen licht gekregen! Ikzelf had een rustdag dus meteen op pad om Lieneke te begeleiden tijdens haar eerste training na er een jaar uit te zijn geweest. Stuiterend van geluk mag ze haar hardloopschoenen weer aan doen. Korte warming up en 12x 30 seconden. Het lijkt niet veel, maar na een jaar niet kunnen/mogen hardlopen is dit een enorme stap voor haar!

Keep going my love!

Andere blogs terug lezen? 1234

Uw browser is niet meer van deze tijd!

Update uw browser om optimaal van deze website (en vele anderen) te genieten Nu updaten!

×