Maak een afspraak

30 oktober 2019

My road to 75 The Finish

Mijn trouwe stappers


Voor deze trail heb ik veel schoenen getest! Al snel werd het voor mij duidelijk dat het de Hoka Speedgoat 3 ging worden! Veel demping en grip, perfect voor de lange afstanden! Ben echt verliefd geworden op deze schoen!

De dag voor de start

Op zaterdag samen naar de lokale hardloopspeciaalzaak om de startnummers op te halen. Altijd leuk om winkels in andere landen te bekijken ๐Ÿ˜‰ Startnummers, buff en voedselbonnen voor de pastaparty en lunch voor zondag in ontvangst genomen. Even de route nog bekeken en het hoogte profiel goed bestudeerd. Spannend!!!

Voorafgaand aan de pastaparty was er een briefing over de trail.

Tegen beter weten in gehoopt op een Engelstalige variant maar natuurlijk was het volledig in het Frans. Zowel Ronald als ik snapte er geen bal van… Dus na de briefing maar even gevraagd of de belangrijkste punten van het 45 minuten durende verhaal in het Engels herhaald konden worden. 3 minuten later zaten we te smikkelen van de pasta ๐Ÿ™‚

Point of no return


De wekker stond op 03:15, ruim op tijd om ons rustig voor te bereiden op de start om 05:00 uur. Ronald sliep bij ons in het huis zodat we samen naar de start konden gaan en Lieneke en Sofia nog verder konden slapen.

Eenmaal aangekomen bij de sporthal begint de spanning om te slaan naar enthousiasme. Prachtig om al die mensen daar te zien met het zelfde doel voor ogen. Het finishen van de 75km ultratrail!!! Nog even vlug bij de rest afkijken welke kleding combinatie ze dragen. Nog even vlug wat eten en naar de wc en klaar voor de start!!!

Na een prachtige toespraak in het Frans, wederom geen idee wat er gezegd is ๐Ÿ˜‰ Herken ik het aftellen vanaf 10.

Let’s do this!!!!

De eerste 10 kilometer zijn vlak en zijn een goede start om echt wakker te worden voor wat er komen gaat. Het lint aan lampjes dat zich door de donkere nacht voort beweegt is echt geweldig!

En opeens vanuit het niets de eerste klim! En wat voor een… Direct de stokken er maar bij gepakt! Blijft bijzonder dat als je niet voor je ziet wat er komen gaat je er ook niet tegen op kunt kijken ๐Ÿ™‚ Na 13 km komen we bij de eerste post. Al met al was het goed te doen. Het lichaam voelt sterk en het hoofd is wakker!

De zon begint op te komen. Dan wordt pas duidelijk hoe hoog we al geklommen zijn! Het uitzicht op het meer is werkelijk adembenemend! Vlug wat foto’s maken en door.

We blijven maar door klimmen, er lijkt wel geen eind aan te komen. Wetende dat de echte klim aan het eind meer dan het dubbele is… Niet te ver vooruit denken, eerst deze klim dan de afdaling en dan zien we wel weer verder. Al gauw wordt mij ook duidelijk dat de Fransen trail idioten zijn ( hier nog positief ๐Ÿ˜‰ ) Het lijkt er wel op of er een paar mafkezen met een snoeischaar de meest technische en zware route om het meer hebben gemaakt die ze maar konden vinden. Waar het dan echt te gek wordt hangen ze gewoon ff een stalen ketting op en klaar is kees.

Na een korte afdaling gaat het nog steeds verder omhoog! Het uitzicht blijft echt waanzinnig mooi! De volgende post is op een open vlakte, wat een wind! Het koelt erg snel af, maar eten en drinken is belangrijk dus goed de tijd voor nemen.

 

Halverwege

Op 43 kilometer zou Lieneke met Sofia op ons wachten met droge kleding, deze gedachte deed mij van de berg af vliegen! Het was echt een heerlijke afdaling, voluit genieten en naar beneden rammen. Onderaan de berg stond ik met trillende benen te wachten op Ronald. Wellicht toch iets te gek naar beneden gestuiterd?! Gelukkig kwam er een wat vlakker stuk waarop ik mijn benen weer tot rust kon krijgen. Eenmaal bij de post aangekomen stonden de dames op ons te wachten.

Na een dikke kus voor Lieneke en Sofia snel wat droge kleren aangetrokken en de sportvoeding weer aangevuld voor deel twee. Met Ronald afgesproken dat ik tussen deze post en de volgende post toch iets meer tempo wilde maken op de vlakke stukken en omlaag. Op kilometer 48 ongeveer schudden we elkaar de hand, tot op de finish!!! Ik merk dat de benen vandaag echt super zijn en haal veel mensen in. Ik blijf rustig aan omhoog gaan en rol lekker naar beneden. Tot ik op een vlak stuk opeens op mijn rug lig. Hoe dan?! Na zoveel technische stukken gaat meneer op een vlak stuk bospad er even bij liggen… Achteraf bekeken wel de beste plek van de dag om zo’n geintje uit te halen! De Fransoos voor me roept nog ca va? Ik roep oui terwijl er kramp in beide hamstrings schiet. Vlug opstaan en door!

De klim des hel

Aangekomen bij de post op 60km nog even goed gegeten en uitgerust wetende dat de komende 6 kilometer 1000m omhoog gaat. Dit feit op zich was al reden tot bezinning. eenmaal begonnen aan de klim gingen we een bocht om, waar ik toen tegen aan keek leek meer een grap dan werkelijkheid. De hele dag volgden we oranje vlaggetjes! De route was echt perfect uitgezet! Nergens ook maar een keer getwijfeld. Maar zag ik nu die vlaggetjes haaks tegen de berg op gaan?! Ja…. Die Fransozen zijn echt gek!!! Na de eerste kilometer klimmen ( 25 minuten per kilometer!!!!) dacht ik nog dat het nog wel iets zou afvlakken., mooi niet dus… De een na de andere viel bijna achterover van de berg af. Kilometer twee ( 24 minuut per kilometer) werd er niet vlakker op. Het grootste voordeel was dat ik nog steeds mensen aan het inhalen was! Iedereen liep steunend, kreunend en vloekend tegen die berg op te zeulen met de ziel onder de arm. Elke keer kijkende op mijn horloge. weer 1oo meter dichter bij te top. Toen op een gegeven moment er een deel van hetย  “pad” was weg gespoeld door de regen van de dagen ervoor zag ik een paar kabels gespannen naar de overkant. Er zaten hier 3 bergbeklimmers die je naar de overkant begeleide… DIE FRANSOZEN ZIJN ECHT NIET GOED SNIK!!! Maar ja na dik 11 uur ploeteren ga je ook niet meer terug ๐Ÿ˜‰

Boven op de top aangekomen neem ik even de tijd voor mezelf om van het prachtige uitzicht te genieten! Hier doe je het tenslotte toch voor?! Trail lopen is voor mij genieten van de natuur! Er zit een dame koffie te drinken op het uitkijkpunt. Ik vraag haar of ze een foto wil maken; “oui” Ze geeft aan dat het nog 20 minuten lopen is naar de post. Maar jij doet er vast sneller over. haha not…. De post op 66 kilometer gebruik ik om nog een keer droge kleren aan te doen. Een loper naast mij doet zijn hoofdlamp op, ik denk in mijzelf het is nog 9 kilometer afdalen dat is minder dan een uurtje. Dus lang voor het donker wordt over de finish!!! Not… Col du Chat is een bekende klim uit de Tour de France, deze weg gaat kronkelend tegen de berg omhoog, wij gaan natuurlijk op z’n Frans daar haaks vanaf!!! Elke keer hoopte ik op een stukje asfalt, maar na 2,5 meter oversteken doken we de bosjes weer in. Het werd steeds donkerder en ik zag steeds minder. Het was een enorm technische afdaling waarbij het tempo er volledig uit ging. De benen werden met de kilometer slappen en zwaarder. Op een gegeven moment strompelde ik van witte steen naar witte steen. Het was glibberen en glijden. Het uurtje afdalen werd 2,5 uur ploeteren naar de finish…

Nog 1 kilometer!!!

Aangekomen in de bewoonde wereld hoor ik van een toeschouwer dat het nog 1 kilometer is.ย  De emoties beginnen te komen! Het gaat lukken!!! Nog een stukje door harken en het is zover! In de verte zie ik Lieneke met Sofia staan! De kleine meid heeft het volgehouden tot papa er is. Heerlijk om de dames weer te kunnen kussen! Samen met Sofia zwalk ik over de finish!!! I did it!!!

Vlug gaan we naar binnen waar ik eindelijk kan zitten. Het was een erg zware en vermoeiende dag voor mij maar ook voor Sofia ๐Ÿ˜‰

Lieneke krijgt het bericht dat ook Ronald aan zijn laatste kilometer is begonnen! Samen gaan we naar buiten om hem te onthalen.

Yes we did it!!!

En nu?!

Wat nu? De eerste tijd maar even herstellen ๐Ÿ˜‰ Op 16 november starten de trail clinics die ik samen met Bertus van Elburg ga geven, dus als je trail lopen leuk lijkt?! Er is nog plek! Op 17 november Run your Local Mountain en op 24 november de BOCO Trail, oh ja en op 28 december de Carbid Trial.

#Lifeisbetteronthetrails

Maar het grote doel voor de komende tijd is om Ultra Dad te zijn voor Sofia en Ultra Man voor Lieneke!!!

Uw browser is niet meer van deze tijd!

Update uw browser om optimaal van deze website (en vele anderen) te genieten Nu updaten!

×